Op 11 en 12 oktober 2025 wordt in Nederlands Zuid-Limburg het WK Gravel verreden. Een uniek event waar zowel eliterenners als gepassioneerde amateurs – allen via kwalificatie – aan de start staan. In totaal worden er liefst 19 regenboogtruien uitgedeeld onder verschillende leeftijdscategorieën bij zowel mannen als vrouwen. WielerVerhaal verkende een deel van het parcours dat spektakel en een onvergetelijke gravelervaring belooft.
Ground of Gravel
Het parcours ligt in de Nederlandse gravelregio bij uitstek: ten noordoosten van Maastricht en ten noorden van de Voerstreek. Zeg maar Zuid-Limburg. Die streek staat ook wel bekend als het ‘Plateau van Schimmert’. Dat wordt aan westelijke kant begrensd door de Maas en doorsneden door de Geul en de Geleenbeek, waardoor er diepe valleien en steile hellingflanken ontstaan en er dus flink wat hoogtemeters in het parcours kunnen worden opgenomen. Het gebied is rijk aan kilometerslange gravelwegen, maar ook holle zandwegen die beschutting bieden tegen eventuele hitte (of regen). Dit gebied wordt niet voor niks ‘Ground of Gravel’ genoemd.
Het parcours werd lange tijd geheim gehouden, maar dat wachten werd beloond. Er was een goede reden voor zoveel geheimzinnigheid. Veiligheid, capaciteit, sportieve uitdaging en fotogenieke punten waren allemaal cruciale factoren bij het ontwerpen van de route. De organisatoren van het WK, de lokale gemeenten en de Stichting Limburgs Landschap hebben goed werk geleverd om de juiste balans te vinden tussen al die elementen.
Wij vertrekken op de startlocatie: Sportlandgoed De Haamen in Beek. Daar blijkt zeker voldoende parkeergelegenheid te zijn en is zelfs makkelijk bereikbaar voor toeschouwers die het openbaar vervoer willen gebruiken. Hier is over nagedacht! De wielerfans zullen voldoende mogelijkheden hebben om de renners op meerdere plaatsen per ronde te zien passeren. Het parcours is selectief, maar niet dermate technisch dat het te veel zou gaan neigen naar een MTB-parcours.
Geen gevaarlijke afdalingen of brute beklimmingen, maar constante ups en downs, met holle wegen en pittige hellingen die niet in de kouwe kleren kruipen. In die holle wegen is het opletten voor boomwortels, letterlijk uitstekende keien met scherpe randen en stroken van los zand waar je voorwiel in dreigt vast te lopen. Temeer de zichtbaarheid in die holle wegen beperkt is door een gebrek aan zonlicht. Het parcours vergt dus zowel technische vaardigheid als fysieke topvorm, wil je hier een resultaat neerzetten.
Niet aarzelen door het water
“Op basis van onze eigen kennis hebben we gezocht naar de langste aaneengesloten gravelstroken en die vervolgens getoetst aan gemeentelijke wensen en veiligheidsvereisten”, zegt routeontwerper Bram Tankink daarover. “Zeker na recente kritiek op andere evenementen was dit een topprioriteit. Binnen de driehoek A2-A76-A79 blijven was met het oog daarop de beste optie.”
Het 1e gedeelte van de route van het kampioenschap bestaat uit brede asfaltwegen, wat zou moeten zorgen voor een veilige start. Na een paar kilometer komen we aan de Adsteeg, de 1e echte hindernis die het peloton wellicht al meteen in stukken zal hakken. Wat opnieuw de veiligheid in het meer technische deel ten goede zal komen. De klim is 700 meter lang, helt gemiddeld aan 4,7% en heeft een steilste stuk van 8%. Weer een kilometer verder, aan de watertoren in Schimmert, start de 1e gravelstrook.
Nu we op het plateau van Schimmert zijn, kan de koers echt losbarsten. Er wacht nu een lus van ongeveer 50 km over glooiend terrein met grindpaden, veldwegen en holle wegen. Nu ja, ‘glooiend’, af en toe mag je toch over een heuse klim spreken. Zo is er de Stevensweg, een 600 meter lange helling van 4% met maximaal stijgingspercentage van 7%. Het meest spectaculaire punt op het parcours is het ‘drecht’ waar we door moeten. Een ‘drecht’ (of ‘dricht’ of ‘tricht’) wijst op een doorwaadbare oversteek van een rivier of beek. Gelukkig hebben we hier al wat ervaring mee en weten we dat we niet mogen aarzelen en aan volle snelheid het water in moeten. Die voorwaartse snelheid maakt net dat je niet valt!
Kop3
Na een kleine 50 km passeer je opnieuw aan de startlocatie. Hier laten wij het voorlopig bij, want de benen zijn op. Maar afhankelijk van de categorie wachten er dan nog kleinere of grotere lussen eer de winnaar de handen in de lucht mag steken. Na een 2e, 3e of zelfs 4e passage over de Stevensweg ga je ter hoogte van Houthem weg van de grote lus en daal je richting Valkenburg. Maar voor je daar zou arriveren, draai je richting Berg en Terblijt waar de steilste klim wacht. Dat is een tot dusver weinig gekende Bronsdalweg. Die piekt tot 16% en jaagt de hartslag naar de rode zone. Vanaf de top van die helling is het nog slechts 14 km naar de finish.
Via Amby, Rothem en Meerssen bereik je de tuinen van het Landgoed Vaeshartelt en ‘de Groene Loper’, een brede gravelstrook nabij de A2. Dit is het laatste offroad stuk voor de finish aan de Scharnerweg in Maastricht.
Krijg je na dit stuk zin om mee te dingen naar 1 van de medailles, dan heb je nog 8 kansen wereldwijd om je te kwalificeren. Maar slechts 1 in de buurt. Dat is Houffa Gravel op 30 augustus 2025. Wil je het parcours zelf eens verkennen, dan heb je hier de GPX Trainingroute 2025 UCI Gravel World Championships Zuid Limburg.
