Als het om tijdrijden gaat, staan de zenuwen vaak gespannen. Elke millimeter, elk detail maakt het verschil. Enfin, voor de specialisten toch. Wie minder snel is tegen de klok, rijdt vaak op halve kracht. Wij mochten tijdens de tijdrit in de Eneco Tour van IAM-ploegleider Rik Verbrugghe mee in de volgwagen van Jonas Van Genechten. Weinig spektakel, maar lekker gezellig koersen in de straten van Breda.
Het plein aan de Chassésingel in Breda staat vol met teambussen en teamcars. Hier warmen de renners zich op voor de 9,6 km lange tijdrit, de 2e etappe in deze Eneco Tour 2016. De zon broeit boven West-Brabant. Verbrugghe is net terug van zijn toer achter Matthias Brändle wanneer hij aanmaant dat er voor WielerVerhaal nog plaats is voor de TT achter Jonas Van Genechten. De 30-jarige Waal is geen specialist en dus zijn zenuwen ver te bespeuren, maar het is wel leuk meegenomen, dat plaatsje naast ploegleider Thierry Marichal.
Reto Hollenstein is net terug en Heinrich Haussler maakt zich klaar voor zijn tijdrit. Onder de zonneluifel van IAM Cycling trekt Jonas Van Genechten een laatste sprintje en geeft dan het sein dat ze zijn TT-fiets klaar mogen zetten. Het is bijna 15u40 en hij staat geprogrammeerd voor 15u48. Terwijl Van Genechten zich richting startpodium begeeft, stappen wij de wagen in. Voor we aan het startpunt komen, wordt er vooraan de wagen een bordje geplaceerd, met de naam van Jonas Van Genechten. Het is een recyclage, want aan de achterkant – zichtbaar voor ons in de wagen, staat: F. Schleck – Baloise Belgium Tour. Ook in de koers is het crisis. wat verder zien we een Eneco-medewerker met het bordje van A. Fenn lopen, J. Stuyven en A. Dowsett staan klaar voor luttele minuten later.
Marichal is op zijn gemak. “Niet speciaals”, lacht hij. “Jonas is geen specialist, en hij heeft nog ambitie voor de rest van de week. Het wordt een leuk ritje onder een mooie zon, niet meer dan dat.” Het publiek is wel massaal naar buiten gekomen om van de laatste zonnestralen te genieten. Opvallend hoeveel niet-professionele fotografen kiekjes maken langs de kant van de weg. In de auto zelf blijft het opvallend stil. Marichal: “Jonas heeft gene oortjes in, dus hoef ik ook niet te schreeuwen. (lacht) Desondanks gaat de kilometerteller nauwelijks onder de 45, merken we. Maar Van Genechten zal uiteindelijk anoniem stranden als 133e op 1’12 van de winnaar. Intussen horen we op de wedstrijdradio dat Wilco Kelderman tekort komt om de tijd van Jos van Emden te bedreigen. De 2 Nederlanders rijden top 5, maar Rohan Dennis (BMC) toont zich ongenaakbaar.
Terug bij de teambus van IAM frist Van Genechten zich op en springt vervolgens weer op de rollen om de benen los te rijden. Met een kamerbrede smile staat hij ons te woord. “Een tijdrit is nooit echt relaxen, maar ik moet toegeven dat ik niet té veel heb gegeven vandaag. Als je al die grote namen aan de start ziet, dan weet je toch dat een goed resultaat geen optie is. Dan kan je beter je krachten sparen voor de komende dagen. In de rit van woensdag naar Ardooie bijvoorbeeld maak ik al een kans in de sprint. Ook de daaropvolgende etappes bieden perspectief, maar ik moet het hier wel opnemen tegen alle grote sprinters op deze aardbol. Dat maakt het er niet eenvoudiger op, al ben ik wel in heel goede vorm uit de Vuetlta gekomen (waar hij een rit won in zijn 1e grote ronde, red).”
Of hoe een tijdrit ook een dagje bijna-vrijaf kan zijn.
Fotomateriaal: IAM Cycling – WielerVerhaal.
