Zijn broer Jelle rijdt professioneel voor Lotto Soudal, maar zelf is het Jens Wallays niet gelukt om door te groeien vanuit de stal van Walter Planckaert bij Sport Vlaanderen-Baloise. De jongste Wallays kon zichzelf niet profileren, had het de voorbije tijd soms moeilijk om zich op te laden en heeft nu beslist om met de koers te kappen. Een moedige beslissing. “Maar in de toekomst wil ik mijn ervaring nog wel doorgeven aan jonge renners”, klinkt het positief.
“Ik heb het halfweg het seizoen al wat moeilijk gekregen”, zucht Jens Wallays. “Ik begon mij af te vragen wat ik nu eigenlijk deed in het peloton. Soms kon ik wel mee, en kon ik ook iets doen voor de ploeg. Maar daar bleef het ook bij. De afgelopen 3 jaar heb ik als coureur heel wat moeten doorstaan op vlak van ziekte en blessures. Telkens vocht ik terug om er te staan, maar mentaal begon het wel door te wegen. Ook mijn vrouw zag dat ik vaak moeilijke momenten doormaakte, en dus vond ze de beslissing om te stoppen wel de beste voor mezelf.”
“Ik ben Sport Vlaanderen-Baloise zeer dankbaar voor de afgelopen jaren, want ik heb er veel geleerd en veel moois van de wereld gezien. Natuurlijk had ik er meer van verwacht, maar mijn lichaam heeft er nu eenmaal anders over beslist en dat had ik niet in de hand. Ik heb het 3 jaar geprobeerd en besef dat ik te licht ben voor dit niveau, mede door de tegenslagen die ik heb gehad. Mochten die er niet geweest zijn, had het misschien anders kunnen lopen, maar dat zullen we natuurlijk nooit weten.”
Nieuw leven
1 van de dingen die Jens Wallays het meeste zal missen, is het samen aan de start staan met zijn broer Jelle. “Maar nu zal ik hem in de Belgische koersen aanmoedigen langs de kant van de weg”, knipoogt Jens. “In de Omloop Het Nieuwsblad zal ik er alvast zeker bij zijn. Voor de rest zal ik nu natuurlijk veel meer vrije tijd hebben en zal ik wat vaker momenten met mijn vrouwtje kunnen spenderen. Toen ik koerste moest ik vaak rusten en moest ik haar teleurstellen. Nu kunnen we wat meer samen op pad.”
