U las gisteren HIER al het verhaal van Chantal Hoffmann die 3 uur in de wagen had gezeten om te koersen in Dottignies en zonder 1 kilometer in de benen terug naar huis moest. Reden: geen mobiele seingevers. Dan wordt een koers afgelast en dat is niet meer dan normaal. Maar waarom kwamen de 6 mobiele seingevers niet opdagen?
De GP Dottignies zou in 2019 de laatste editie van de koers worden onder leiding van Marc Duquesnoy. Hij zou naar verluidt al het jaar voordien hebben willen stoppen. Maar deze editie moest dus nog een mooie koers opleveren. Helaas werd er uiteindelijk niet gekoerst omdat er geen mobiele seingevers aanwezig waren.
Werkpuntje
Dat is behoorlijk vreemd omdat er 6 mobiele seingevers voorzien waren. Dat die plots alle 6 afwezig zijn, is bizar. In het milieu zelf wordt bij organisatoren grif toegegeven dat het heel moeilijk is om seingevers te vinden en dat velen van hen uiteindelijk forfait geven of zelfs zonder aankondigen gewoon niet komen opdagen. Dit lijkt ons toch wel een werkpuntje voor de organisatoren en eventueel zelfs de federatie.
We vroegen organisator Marc Duquesnoy om tekst en uitleg maar hadden behoorlijk wat moeite om de reden voor het forfait van alle 6 de mobiele seingevers te achterhalen. Uiteindelijk kwam de aap uit de mouw. Duquesnoy had op zaterdag, 2 dagen voor de GP Dottignies, de mobiele seingevers gezien – in het kader van de Tryptique des Monts et Châteaux – en bij het weggaan had hij ’tot maandag’ gezegd. Niks vreemds, had hij er niet aan toegevoegd dat “ze hun werk wel beter moesten doen dan die 17e maart”.
Petits esprits
Op 17 maart was er een mobiele seingever te vroeg vertrokken op een splitsing in de GP Alfred Gadenne. Daardoor waren renners in het reguliere autoverkeer geraakt en zo werden 3 renners zwaargewond afgevoerd, met het overlijden van de jonge Stef Loos als triest dieptepunt. Of ze nu om te lachen was of niet, die opmerking van Duquesnoy was bij de mobiele seingevers in het verkeerde keelgat geschoten, waarna ze blijkbaar gezamenlijk beslisten om niet naar Dottignies af te zakken. Duquesnoy vindt de motards en hun reactie “petits esprits”.
Blijft het feit dat er tot 2 minuten voor de start is gewacht met duidelijke communicatie omtrent de situatie. Duquesnoy laat weten dat hij tot dan alles in het werk heeft gesteld om via overleg met de burgemeester en de politiediensten toch een oplossing te vinden. Dit had misschien iets beter gecommuniceerd geweest naar de betrokken partijen toe, zijnde de rensters en de teams.
