Wie Joseba Beloki zegt, denkt aan die ene historische valpartij in 2003 in de afdaling van de Côte de la Rochette. In de herinnering was het een valpartij die een halve minuut duurde en eindigde met een smak waarbij Beloki zowat de helft van zijn botten brak. In de 3 jaar dat hij hierna nog fietste, zou hij nooit nog een deftige uitslag rijden. Overkomt Chris Froome hetzelfde? Niemand in het peloton die het hardop durft zeggen, maar het is bijna zielig hoe hij al 2 jaar blijft krasselen.
4 keer de Tour, 2 keer de Vuelta en 1 keer de Giro, dat is het indrukwekkend palmares van Chris Froome. Qua grote rondes even goed als Contador, enkel Merckx, Hinault en Anquetil doen beter. Die Chris Froome lijkt sinds 12 juni 2019 voltooid verleden tijd. Tijdens de verkenning van de Dauphiné-tijdrit verloor hij de controle over zijn stuur en knalde hij aan 60 km per uur tegen een muurtje. Hij brak zijn dijbeen, elleboog en een aantal ribben.
Na die bewuste val is Froome nog slechts een schim van de renner die hij ooit was. Zelfs het schuddebollen lukt niet meer zo vlot. Bij zijn comeback in de UAE Tour van 2020 kwam hij niet in het stuk voor, maar de coronabreak leek voor hem goed uit te komen. In de Tour de l’Ain en de Dauphiné kwam de Brit echter opnieuw niet in het stuk voor. Ineos nam de 4-voudige winnaar zelfs niet mee naar de Tour vanwege het label ‘niet bruikbaar’. Een strenge, maar begrijpelijke keuze. Froome trok via de Tirreno naar de Vuelta. Zijn beste resultaat was er een 57e plaats in de 11e etappe. Froome werd 98e in het eindklassement, nadat hij daarvoor 12 keer na elkaar in de top 4 van een grote ronde was geëindigd.
5,5 miljoen
Israel Start-Up Nation geloofde vorig jaar nog vol in de voormalige Tourwinnaar en betaalde 5,5 miljoen euro om hem 3 jaar in het blauw-wit te laten rijden. Renners als Carl Frederik Hagen en Daryl Impey werden aangetrokken om hem straks bij te staan. Dit jaar moet alles weer anders zijn, maar na veertien wedstrijddagen in 2021 is Froome nog niet verder gekomen dan een 22e plaats. Dat dat gebeurde in een massasprint maakt het niet fraaier.
Vorige week was Froome aan de slag in de Ronde van Catalonië. In de openingsetappe sprintten 80 renners om de overwinning. Froome kwam aan als 96e op ruim 8 minuten. 2 dagen later bij een aankomst bergop deed hij net iets beter: 51e op 5’43, in het gezelschap van de Canadees Rob Britton. Het was zijn beste uitslag op de Spaanse wegen. De Britse Keniaan fietst nog wel, maar hij doet eigenlijk niet meer mee.
Echte kampioenen schrijf je uit respect nooit helemaal af. Greg LeMond was na een jachtongeluk met zijn zwager meer dood dan levend, maar won uit het niets nog 2 keer de Tour. Ook Armstrong stond quasi op uit de doden om de gele trui 7 keer mee naar Texas te nemen (en vervolgens weer af te staan). Toch lijkt het verhaal van Froome meer op dat van Beloki. Het hoofd zal nog wel willen, maar de benen draaien niet meer mee.
