Teams uit de WorldTour moeten af en toe eens winnen. Ook bij de vrouwen, als het kan een wedstrijd uit die WorldTour. Je moet ergens beginnen. Amalie Dideriksen, de Deense die in 2016 op haar 20e wereldkampioene werd in Doha, schreef in het Oost-Vlaamse Schellebelle een 1.1-wedstrijd op haar naam. Bij UNO-X Pro Cycling Team is de nul van de tabellen.
Massaspurt
De organisatoren van de Grote Prijs Eco-Struct-Thompson-Security Tools staken wat extra kasseistroken in hun parcours. Vorig jaar, bij de 3e editie, deden ze al de kasseien van de Koningstraat in Overmere. Een strook die vele jaren geleden, toen de streep nog in Lokeren werd getrokken, de finale van de Omloop Het Volk voor mannen kleurde. De 4e editie van de vrouwenkoers van De Wielkeszuigers kreeg in Kalken enkele kortere kasseistroken extra. En toch werd in de Oostakkerstraat, net als de andere 3 jaren, met het pak gesprint.
“Voor de start van deze wedstrijd werd ik door ploegleider Huub Duijn aangeduid voor die sprint”, verduidelijkt Dideriksen het strijdplan bij UNO-X. “In de voornaamste ontsnappingen moesten we vertegenwoordigd zijn. Er werd geen enkele vlucht gevormd die echt gevaarlijk kon zijn. Toen we de laatste kasseistrook voorbij waren, leek het erop dat de wedstrijd op een massaspurt zou uitdraaien. Van dan af trokken de ploegmaats mijn kaart.”
De Noorse kampioene Malin Eriksen (Duolar-Chevalmeire) en de Letse kampioene Anastasia Carbonari (UAE Development Team) probeerden die sprint met het volledige pak te ontlopen, maar in dienst van de Portugese Maria Martins reden de rensters van Fenix-Deceuninck het gaatje dicht. Daarna nam UNO-X Pro Cycling het commando over.
Madison
“Mijn ploegmaats hebben het de laatste kilometers heel goed gedaan”, gaat Dideriksen verder. “Ze hielden me tijdens de 3 afsluitende lokale ronden goed vooraan het peloton. Annina Ahtosalo en Julie Leth brachten mij perfect naar de laatste rechte lijn. De 2 laatste bochten waren nog heel belangrijk. Daar liep voor mij alles perfect.”
Met haar landgenote Julie Leth – Ahtosalo is de regerende Finse kampioene – heeft Amalie Dideriksen een uitstekende verstandhouding. In de zomer van 2018 pakten ze in het Schotse Glasgow de Europese titel in de Ploegkoers. En op de Olympische Spelen in Tokio veroverden ze zilver in deze discipline. “Het is mooi dat we nu ook op de weg in dezelfde ploeg functioneren”, benadrukt Dideriksen. “Deze zomer mikken we samen op de wereldtitel in die Madison. Inderdaad, dan zullen we voorbij de regerende wereldkampioenen Lotte Kopecky en Shari Bossuyt moeten. Het deelnemersveld in Glasgow zal weer bijzonder sterk zijn. Alle puzzelstukken zullen perfect in elkaar moeten passen om de regenboogtrui te pakken.”
Waarom zou dat niet kunnen? Kort nadat de Deense in Doha bij de vrouwen elite naar de wereldtitel sprintte – ze stond op het podium met Kirsten Wild en Lotta Henttala – won ze in Drenthe en in het Zweedse Vårgårda koersen uit de WorldTour. En in 2018 zette ze ook 2 etappes van de Boels Ladies Tour op haar naam. Nadien viel ze inzake belangrijke overwinningen een beetje stil. In het verleden liet ze al doorschemeren dat omgaan met druk soms moeilijk is.
Giro Donne
“Voor de start van deze wedstrijd kreeg ik de indruk dat iedereen geloofde dat ik hier kon winnen”, aldus Dideriksen, die bij de junioren 2 maal wereldkampioene op de weg was. “Ook mijn trainer op het thuisfront liet me weten dat dit mijn dag ging worden. Ploegleider Huub Duijn gaf ons en mij voor de start veel vertrouwen. Ik ben blij dat ik het kon afmaken. Ook omdat het toch even geleden is dat ik een wedstrijd won.”
Dideriksen sprintte dit voorjaar naar de 6e plaats in de Brugge-De Panne Classic. Haar vorige overwinning dateert van bijna 2 jaar geleden toen ze in eigen land de nationale titel veroverde. Voor de 5e keer al. Haar volgende belangrijke wedstrijd wordt de Giro Donne, de Ronde van Italië die van 30 juni tot 9 juli 2023 wordt gereden. Behalve een ploegentijdrit met Boels-Dolmans – de Deense verdedigde 6 seizoenen de kleuren van de Nederlandse topploeg, voorloper van SD Worx – kon ze in de Giro Donne nog geen etappe pakken.
“De nationale kampioenschappen plus de Giro, dat zijn voor mij de volgende grote afspraken”, besluit Dideriksen. “Neen, de Tour rijd ik niet. Na de Giro gaat al mijn aandacht naar de voorbereiding van de wereldkampioenschappen op de piste in Glasgow.”
