Zondag wordt in Bilbao de 1e gele trui van deze Tour 2023 uitgereikt. Met in de laatste 45 km nog 3 pittige heuveltjes lijken de puncheurs aan zet te zijn. Het staat buiten kijf dat we een prachtige leider van de Tour zullen krijgen, maar wie mag in het Baskenland de champagne aan de lippen zetten? Wij schuiven 7 kandidaten naar voren.
Helden van het voorjaar
Tadej Pogačar
De 2-voudige Tourwinnaar en leider van de UCI-ranking verdient het wel om als 1e genoemd te worden. Dat hij ook over korte heuvels kan, heeft hij dit voorjaar bewezen met overwinningen in de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl. Dat laatste is interessant, want parcoursbouwer Thierry Gouvenou vergelijkt de laatste kilometer van de Côte de Pike met de Muur van Hoei, omwille van het gemiddelde van 13%. Op de top is het minder dan 10 km tot de meet.
Als Pogi straks zijn inspanning plaatst, is hij dan in staat om iedereen uit het wiel te rijden? Het is niet uitgesloten, want de Sloveense kampioen moet toch minder kilo’s meesleuren dan heel wat van zijn concurrenten die eerder het klassieke type zijn. En of Pogačar door zal rijden, want elke seconde die hij op dit terrein kan pakken, neemt hij mee naar het hooggebergte als bonus. Dit jaar reed Pogi 21 koersen: hij gaf 1 keer op (Luik-Bastenaken-Luik) en zit met eindzeges meegeteld aan 14 overwinningen. Say no more.
Mathieu van der Poel
Samen met zijn Sloveense opponent was Mathieu van der Poel de man van het voorjaar. De klemtoon lag op de Monumenten en daarvan won hij er 2 en was hij 1 keer 2e. Om maar te zeggen: Van der Poel weet hoe je moet pieken. In de Baloise Belgium Tour testte hij de benen en zag hij dat het goed was. De volgende afspraak in zijn agenda: Bilbao. Het is zijn droom om net als in 2021 geel te veroveren in het openingsweekend. Toen reed hij 6 dagen in het geel, dat zou de Tour voor hem meteen geslaagd maken. En daarna wil hij voor het eerst Parijs halen.
De allersnelsten
Wout van Aert
Hoe kan het ook anders? Waar Van der Poel gaat, daar staat Wout van Aert. Ook in het lijstje van favorieten voor de openingsetappe. Van Aert knalde vorig jaar op de Côte de Cap Blanc-Nez iedereen koud uit het wiel op een korte helling. De Côte de Pike is misschien net iets te lang en te steil om eenzelfde nummer op te voeren, al is dat raar om te zeggen van een renner die al zegevierde in een rit over de Ventoux.
Voor Van Aert is het ideale scenario wellicht dat een groepje vooruit blijft en sprint voor de etappe. In de E3 Saxo Classic verwees hij die andere 2 grootheden naar de dichtste ereplaatsen. Het kan in zijn voordeel spelen dat Pogačar wedstrijdritme mist en Van der Poel afgelopen zondag werd gesloopt door Jumbo-Visma. Van Aert reed vorig jaar 4 dagen in het geel, dat smaakt zonder twijfel naar meer.
Biniam Girmay
Plots was hij daar in het Zwitserse Nottwil, met zijn 2e overwinning van het seizoen. In het voorjaar zocht Biniam Girmay naar zijn beste vorm, nu lijkt de 23-jarige Eritreeër die eindelijk te hebben gevonden. Hij versloeg in de Ronde van Zwitserland Wout van Aert in de sprint en dat moet vertrouwen geven richting zaterdag. Van alle sprinters overleeft hij misschien wel het langste in dergelijke etappes. De 1e Afrikaan in het geel was de Zuid-Afrikaan Daryl Impey, maar Girmay is tot hetzelfde in staat.
Wie zeker voor Girmay zal supporteren, is de Belgische filmmaker Lieven Corthouts. Die volgt de wielersensatie al 6 jaar voor een documentaire in coproductie met Canvas. Meer dan een jaar geleden werd de Tour al vooruitgeschoven als een mogelijk eindpunt. Er werd gedroomd over een Netflix-documentaire. Als Girmay straks naar het geel sprint, is zijn verhaal helemaal af.
Verrassingen?
Julian Alaphilippe
‘Loulou’ is back. Eindelijk zagen we in de Dauphiné weer de oude Julian Alaphilippe. Nerveus rondrijden, schoentjes aandraaien, met de beentjes schudden in de afdaling, aanvallen en nog eens aanvallen… het was weer de 2-voudige wereldkampioen van in zijn hoogdagen. Hij won 1 rit en eindigde als 10e in het eindklassement, maar ook onderweg maakte hij indruk.
Deze Tourstart is Alaphilippe op het lijf geschreven. In 2018 won hij al de Clásica San Sebastián, dus hij kent de wegen en hij kan er winnen. Zelf omschreef hij zich als de 4e musketier na de eerder genoemde ‘Grote Drie’. Het doet denken aan 2021, toen Alaphilippe op de Côte de la Fosse aux Loups ook niet overduidelijk de topfavoriet was, maar de rest wel een lesje leerde in explosiviteit. En ook in 2020 had hij al het geel gedragen. De Fransman weet dus wat hij moet doen én hoe het moet.
Mads Pedersen
Pedersen zweeft een beetje tussen de klasse van de Grote Drie en de brede subtop. De nummer 7 op de UCI-ranking werd in de 3 Monumenten in het voorjaar 6e, 3e en 4e, dus hij komt heel dicht achter de wereldtop. Daarna maakte hij zijn queeste in de Grote Rondes compleet met ritwinst in de Giro, die hij na 2 weken verliet om zich voor te bereiden op de Tour. Vorig jaar in de Vuelta overleefde Pedersen vaak in zware ritten en wie weet doet hij zaterdag hetzelfde. Ritwinst in de Tour heeft hij al, het geel en het groen staan nog op zijn wishlist.
Dylan Teuns
En dan nog een echte outsider. Dylan Teuns werd op kousenvoeten 9e in de Ronde van Zwitserland na een turbulent voorjaar. Hij won in 2019 en 2021 al een rit in de Tour en als die reeks zich verderzet, is hij ook dit jaar aan de beurt. Wie de Muur van Hoei noemt, denkt meteen aan Teuns. Hij beleefde daar in 2022 zijn hoogtepunt en logischerwijze ligt de zaterdagetappe hem als gegoten. Als hij straks een kloofje slaat en de twijfelende achtervolgers kan afhouden, zullen de vingers richting hemel wijzen. Gino Mäder was immers een goede vriend van hem.
Waag zelf eens een gokje bij onze partner Bingoal, dé Belgische nummer 1 in wielerweddenschappen!
