Van nobele onbekende die dankzij de projecten ‘Koers zoekt vrouw’ en ‘Kopvrouwen’ in geen tijd haar intrede deed in het peloton. Tot starten en finishen in de Olympische wegrit. De voorlopig nog korte wielercarrière van Margot Vanpachtenbeke leest bijna als een sprookje. Met de West-Vlaamse zelf in de hoofdrol. Zondag 4 augustus 2024 was ze 1 van de knechten van Lotte Kopecky. Een rol die ze door een valpartij niet ten volle heeft kunnen invullen. “Jammer, want ik had zeker nog van waarde kunnen zijn”, vertelt ze.
Debuut in hoogmis
De Spelen in Parijs waren een dubbele première voor Margot Vanpachtenbeke. De kinesiste uit Lauwe stond voor het eerst op de Olympische Spelen. En ze mocht voor de 1e keer het shirt van de Belgische selectie aantrekken. Nog geen EK’s of WK’s dus voor de West-Vlaamse die mocht debuteren in de hoogmis van de sport. Een ervaring die ze niet snel zal vergeten. “Het was geweldig. Zeker tijdens de plaatselijke rondjes in Parijs. Je had het gevoel gedragen te worden door het publiek. Kippenvel. Ja, dit smaakt naar meer”, klinkt het bij de renster van het VolkerWessels Women’s Pro Cycling Team.
Als beleving vinkt Vanpachtenbeke Parijs positief af. Op sportief vlak net iets minder. Dat had alles te maken met een valpartij op 67 km van de finish. “Ik zat in de tang. Vlak voor mij weken de rensters nog wel uit voor een middenberm. Maar ik kon niet meer weg en lag tegen de grond. Ik kreeg gelukkig snel een andere fiets. Er zat niks anders op dan te achtervolgen. Ik zag de staart van de kopgroep. Ernaar toe rijden was onbegonnen werk. Zeker omdat we tussen geloste rensters terecht kwamen. Jammer, want ik voelde me goed. Mijn rol was nog niet uitgespeeld.”
Niet getwijfeld
De bronzen medaille van Lotte Kopecky is ook voor Margot Vanpachtenbeke een bekroning voor een sterke koers van de Belgen. Toch verlaat ze Parijs met een dubbel gevoel. “Ik ben natuurlijk trots op de sterke prestatie van Lotte. Maar waarom moest ik net in deze koers vallen? Het is meer dan een jaar geleden dat ik het asfalt nog van kortbij gezien had. Verpest dit mijn deelname? Neen, maar geestig is het niet, hé”, vertelt Vanpachtenbeke, die eind juni 2024 haar 1e profzege liet noteren. Komt er snel een vervolg? “Ik heb nog geen zicht op mijn programma voor de komende weken. Eerst deze wedstrijd verteren”, klonk het aan de Pont d’Iéna.
Bondscoach Ludwig Willems zag de valpartij van Vanpachtenbeke niet. Hij was er wel snel bij met een nieuwe fiets. “Ze viel op een strook waarvan we op voorhand dachten dat de koers er kon openbreken”, weet hij. “Misschien was ze net iets te voortvarend door de situatie. Jammer, want ik had wel het gevoel dat ze heel sterk bezig was. Margot heeft niet echt kunnen tonen wat ze waard is. Dat doet echter geen afbreuk aan haar selectie. Ik heb er geen moment aan getwijfeld. Voor mij was ze al heel lang een zekerheid in mijn team. Ze kan deze ervaring nu bijschrijven op haar conto”, klinkt het bij Willems.
WorldTeam
De bondscoach ziet een mooie toekomst weggelegd voor Vanpachtenbeke. Ook al zit ze nog maar een paar jaar op de fiets. “Ze heeft dit seizoen al bewezen dat ze grote stappen gezet heeft. Haar winst in de Thüringen Ladies Tour bijvoorbeeld. Maar ze moet nog heel veel stappen zetten. En bijleren. Ze mist bijvoorbeeld nog tactisch inzicht.”
Is dat ook de reden waarom ze gevallen is? “Neen. Dat is geen tactisch verhaal. Ze had gewoon pech op de verkeerde positie te rijden.” Willems raadt Vanpachtenbeke aan haar loopbaan slim aan te pakken. “Margot is een slimme renster. Ik ben er dan ook van overtuigd dat ze geen overhaaste beslissingen zal nemen. Ze heeft heel veel potentieel. Binnen 2 jaar zal zowat elk WorldTeam haar graag willen binnenhalen, denk ik. Maar nu is het nog te vroeg. Geef ze nog even de tijd om te ontdekken welk type renster ze precies is. Moet ze daarvoor al snel een Grote Ronde rijden? Neen. Haar tijd komt nog wel. Ze heeft al bewezen dat ze gemaakt is voor het klassieke werk. Maar ze kan zoveel meer.”
