De Monstertijdrit – MTR voor de vrienden – kan jaar na jaar bogen op flink wat belangstelling bij Nederlanders én Belgen. Met enige regelmaat staat er in Almere zelfs een Belg in de top 3 of top 5. Dit jaar 2024 staan er andermaal een handvol Belgen aan de start, waaronder ondergetekende. Ook bij Hasselaar Kristof Bervoets peilden we al eens naar de verwachtingen.
Vertrouwen
Kristof Bervoets uit Hasselt is 1 van die nieuwe namen in het circuit. Een snelle man, want bij zijn 1e deelname in 2021 reed de Limburger meteen naar een 5e plaats met een gemiddelde van bijna 44 km/u. Faut le faire. Vorig jaar 2023 won Marcus Baranski met een gemiddelde van een goeie 43. Dus in principe is Bervoets, 40 jaar jong en rijdend voor Granfondoteam.be, meteen ook schaduwfavoriet.
Kristof, hoe lang is het geleden dat je nog eens een tijdrit van deze lengte reed?
“Om eerlijk te zijn, is dit niet iets wat regelmatig op de planning staat. De meeste tijdritten die ik meedoe, zijn ergens tussen de 20 km en 40 km. Maar ik heb dit jaar toch al een tijdrit van 120 km gereden. Dat was in augustus de 120 km op het circuit van Zolder, tijdens Limburg Snelste. Ik was er 3e met een gemiddelde van 43,8 km/u. Dat is nog een beetje beter dan m’n tijd in de MTR, dus dat geeft vertrouwen.”
En dat op een lastiger parcours.
“Op zich is Zolder wel een lastiger parcours, ja. Maar je krijgt daar ook wel de gelegenheid om wat spanning van de benen te halen in de afdaling. Dat is tijdens de MTR veel minder het geval. Daar heb je geen moment ontspanning. Het is nog even afwachten hoe de benen daarop zullen reageren.”
Heb je specifiek getraind op die zware ‘monster’-omstandigheden?
“Ik heb een aantal specifieke tijdrittrainingen langs het kanaal gedaan, aan zeg maar monstertijdritintensiteit. Daarmee bedoel ik vooral tempo rijden zonder veel bochten of oponthoud. Om m’n lichaam te laten wennen aan die volgehouden tijdritpositie. Maar de fysieke inspanning en het fietsen zijn niet het enige waar je op moet trainen voor een monstertijdrit. Voor dergelijke afstanden is voeding ook héél belangrijk. Je moet op voorhand een voedingsplan uitwerken, en kijken hoe je dat allemaal kan meepakken op de fiets. Voor korte tijdritten is dat allemaal niet aan de orde. Die wedstrijd is bijna een discipline op zich.”
Heb je ook al andere ultratijdritten gereden?
“In het verleden hebben we als ploeg met Granfondoteam.be ook al wel een paar keer meegedaan aan de ‘Red Bull Kop over Kop’. Dat is een ploegentijdrit van 100 km met ploegen van 5, waarbij 1 renner alleen start en de volledige afstand rijdt. Elke 20 km pikt er een andere renner van de ploeg aan. De 5e en laatste rijdt dus maar 20 km, maar doet bijna al het kopwerk, terwijl de 1e starter moet proberen zich in het wiel van de anderen vast te bijten. In 2020 reed ik de 12u van Zolder solo, waar ik toen uiteindelijk wist te winnen in een sprint met 2. Dat was 510 km zonder stoppen, de langste afstand die ik ooit fietste.”
Minder kansen
Het aantal tijdritten voor amateurs is in België de laatste jaren ook wel flink geslonken. Sinds corona zijn veel organisaties ermee gestopt. Je moet tegenwoordig vaak naar Nederland als je wilt tijdrijden. Dat is een heel jammere evolutie. België heeft zo’n goede tijdrijders en toch leeft de sport zoveel meer in de Belgische buurlanden.
Wat zijn de ambities en verwachtingen voor volgende zondag?
“Op zich wil ik altijd minstens even goed doen als bij een vorige deelname. Alleen worden we elk jaar ouder, en de trainingsuren zijn ook minder dan een paar jaar geleden. In 2021 had ik ook een goede dag. Dus ik hoop hetzelfde voor zondag. Veel zal afhangen van hoe de spieren reageren, want sinds de 120 km van Zolder spelen de hamstrings op. Maar de ervaring leert mij ook dat je daar op een wedstrijddag minder aan denkt, en dat alles wel losloopt eens je aan het rijden bent. Met een gemiddelde van 43 km/u zou ik trouwens wel tevreden zijn.”
