Met 1 minuut voorsprong op Steve Maginet en de Spanjaard Alberto Losada kroonde Carlo Porco zich in Leuven tot wereldkampioen Gravel in de categorie 40 tot 44 jaar. Voor de 42-jarige Limburger het hoogtepunt in z’n carrière. Hij zette eerder dit jaar z’n zinnen op de wereldtitel Granfondo, maar in het Deense Aalborg was het parcours te vlak en werd hij pas 29e.
Lange achtervolging
In het wielrennen zijn de broers Fabio en Carlo Porco alles behalve onbekenden. Ze combineren wedstrijden bij de Masters met koersen bij de Elite 3 en zelfs Elite 2, met Granfondo en Gravel. Op alle terreinen doen ze mee voor winst. Carlo Porco, bijna 4 jaar ouder dan z’n broer, begon in Halle nochtans niet met superveel ambitie aan het WK Gravel bij de 40- tot 44-jarigen.
“Vorige week was het in Opwijk een gravelwedstrijd met heel wat modder”, verduidelijkt Carlo Porco. “Dat ging me niet zo goed af. Vandaar dat ik niet echt met veel verwachtingen van start ging. Bovendien verliep het begin van dit WK niet vlekkeloos voor mij. Ik maakte een kleine tuimeling en moest achtervolgen. Ik denk dat ik 500 tot 600 man voorbijstak voor ik in de kopgroep raakte.”
Eens bij de leiders zag hij dat Joris Massaer een bijzonder goeie indruk naliet. “Ik voelde me zeker niet de sterkste”, geeft hij toe. “Op de klimmetjes legde Joris een stevig tempo op. Daar kon ik enkel volgen. Joris had op een bepaald moment met materiaalpech af te rekenen. Van dan af begon ik erin te geloven. De laatste 50 km heb ik op adrenaline kunnen versnellen. Ik zat bij mijn leeftijdsgroep en durfde in de aanval te gaan. Dat ging heel goed.”
Hoogtepunt
De arbeider uit Munsterbilzen heeft naar eigen zeggen een beetje ruimte nodig om vrij te kunnen koersen. “In het begin van dit WK was het heel erg druk”, vertelt Carlo Porco. “Je moet heel wat reeksen inhalen. Zodra het minder druk wordt, is het voor mij beter. Ik weet dat ik in dit gravelen heel goed ben, maar ik heb wat ruimte nodig om mijn ding te kunnen doen.”
Nadat hij wegsnelde van z’n leeftijdsgenoten kwam Carlo Porco, eerder dit jaar 2024 ook al Belgisch wegkampioen bij de Masters, terecht in een peloton met jongere deelnemers. “Met hen heb ik goed proberen samenwerken”, verduidelijkt de Limburger. “In de finale zat ik wel heel dicht tegen de krampen aan. Gelukkig kon ik tot de finish volhouden.”
Het leverde Carlo Porco de wereldtitel op. “Geweldig, dit is het hoogtepunt in mijn carrière”, glundert hij. “Ik ben supertevreden met deze gouden medaille. Dit is echt een uniek evenement. Langs de kant van de weg stond een massa volk. Dat is bijzonder tof. Mijn ouders zijn hier ook. Mijn vrouw en 2 zonen niet. Zij deden vandaag de loopwedstrijd Dwars door Hasselt.”
Afwisseling
Niets dan sport dus in het gezin Porco. De wereldtitel in zijn age group is voor Carlo Porco geen hele grote verrassing. Eerder won hij al in Valkenburg. En op het Belgisch kampioenschap in Turnhout legde hij maar nipt de duimen voor Steve Maginet. Volgende week staat al een 1e wedstrijd in de regenboogtrui op z’n programma. De kersverse wereldkampioen trekt naar het Europees kampioenschap Gravel in het Italiaanse Asiago. (lees hier)
Uiteraard hoopt hij ook de blauwe sterrentrui te veroveren. Alleen blijft het missen van de wereldtitel Granfondo in Denemarken een manco. “Die dag was ik heel sterk”, blikt Carlo Porco terug naar 1 september 2024. “Daar was het parcours jammer genoeg niet selectief genoeg. Die wereldtitel zou ik nochtans ook graag eens pakken. De komende jaren wordt dat niet mogelijk, want volgend jaar is het WK Granfondo in Australië, in 2026 in Japan. Die verplaatsingen ga ik niet doen.”
Logisch, want dat zijn dure reizen. Zeker voor 1 wedstrijd. De aanpak van Carlo Porco van de volgende jaren zal weinig of niet wijzigen. “De afwisseling tussen koersen op de weg bij Elite 2 en Elite 3, gravelkoersen en Granfondo’s vind ik heel fijn”, besluit de kersverse regenboogtruidrager. “Dat ga ik blijven doen.”
