Onze fietsredactrice Floor Van Elsacker, actief in het veldrijden, waagde zich dit jaar aan een zijsprongetje. Van Entity Bikes kreeg ze een Venture ter beschikking, waarmee ze al meteen Houffalize inpakte. Het ticket voor het WK in Leuven mocht ze afgelopen weekend verzilveren voor een dolle rit door de Brabantse Wouden. Een monoloog.
Net wat spannender
Floor Van Elsacker: “De voorbije week had ik het hele parcours al een paar keer in stukken verkend, verspreid over verschillende trainingen. Maar zaterdag was het anders: geen pauzes, gewoon volle bak van start tot finish knallen met mijn Entity Venture. Ik verwachtte vooraf een snelle wedstrijd, en afzien zat er zeker aan te komen.”
“Het is 7u40 wanneer mijn wekker gaat. In tegenstelling tot mijn kwalificatiewedstrijd in Houffalize sta ik dit keer zonder stress op. Toch blijft er 1 gedachte in mijn hoofd hangen: vandaag is dé dag, mijn 1e deelname aan een WK. Eerlijk gezegd dringt het nog niet volledig tot me door wat me te wachten staat. Misschien komt dat omdat het hier in België is, en ik dit WK niet als mijn ultieme doel had voorbereid.”
“Na het ontbijt is het tijd om de laatste spullen klaar te leggen voordat we vertrekken richting Halle. Mijn Entity Venture zit al in de auto, klaar om op pad te gaan. Een rit van 1 uur en 15 minuten, en dan hebben we nog ruim 2 uur voor de start. Precies genoeg tijd om rustig mijn startnummer op te halen, op te warmen en op tijd in de startbox te staan.
“Het is lastig in te schatten hoe laat ik het beste naar de startbox kan gaan. We zijn niet met heel veel deelnemers, maar ik wil wel voldoende vooraan staan. Het 1e stuk in Halle is namelijk cruciaal, dat weet ik nog van de verkenning. Smalle wegen, gravel en modder, gecombineerd met een hoop mensen, kunnen snel voor chaos zorgen. Dus een klein uur voor de start sta ik in de startbox. Perfect op tijd. Niet helemaal vooraan, maar gelukkig ook niet achteraan. Langzaam begint de stress toch op te komen. Zoveel mensen, overal die verschillende nationale truien om me heen. En de spanning die in de lucht hangt door de zenuwen bij vooral de anderen. Het maakt het allemaal net wat spannender.”
Slijk, kasseien en asfalt
Floor Van Elsacker: “Om 12u20 klinkt het startsignaal, en meteen is het dringen geblazen. Iedereen wil vooraan zitten, wetende dat de smalle en technische stukken er snel aankomen. Al snel volgt een scherpe bocht langs het water, waarbij de rensters aan de binnenkant een voet aan de grond moeten zetten. Hier komt mijn ervaring in het veldrijden goed van pas: ik weet me er soepel tussendoor te manoeuvreren en blijf mooi bij de groep.”
“We gaan een klein stukje bergaf voordat we echt het gravel induiken. Daar begint de chaos al. We hebben ondertussen al enkele mannen ingehaald van de age group die voor ons is gestart. En op het modderige, technische stuk liggen er al een paar op de grond. Maar ik blijf overeind en probeer de groep strak te volgen.”
Dan komt het 1e moment waarop ik het echt zwaar krijg. Een stukje bergop, en ik moet de 1e groep laten gaan. Samen met een paar anderen uit de age group rijden we een tijdje samen. Maar ik voel al snel wat ik de afgelopen week tijdens de training ook al merkte: vandaag heb ik niet de beste benen. Het besef dringt door dat dit een lange, zware dag gaat worden. Maar ik ben een doorzetter, dus ik haak aan zolang ik kan. Wanneer er nog enkele zware stukken voorbij komen, moet ik uiteindelijk toch lossen. Gelukkig zijn er overal mensen op het parcours, weliswaar uit verschillende age groups. Dat helpt me om meteen weer aan te pikken bij een nieuw groepje.
Trots gefinished
Floor Van Elsacker: “Mentaal is het zwaar. Ik had gehoopt op betere benen, maar zelfs na 78 km zijn ze nog nergens te bespeuren. Langzaam begin ik te twijfelen of dat nog gaat veranderen. Na een moeilijke zomer wil ik per se met een positieve noot eindigen, dus ik blijf alles geven. In het laatste deel van de wedstrijd vind ik aansluiting bij een groepje, waar ik uiteindelijk ook mee zal finishen. Op de lokale ronde zie ik mijn supporters langs de kant. Met een spandoek en vocaal gebrul schreeuwen ze me vooruit. Dat geeft me een flinke boost om door te gaan. De aanmoedigingen van de toeschouwers langs het parcours maken het laatste stuk net wat draaglijker.”
“De hele wedstrijd heb ik flink afgezien, tot ik bijna kramp kreeg. Maar ik heb ook enorm genoten van de supporters langs de kant. Een paar vriendinnen stonden er met een spandoek en hun luide stemmen, klaar om me die extra boost te geven. En de mensen langs het parcours, vol enthousiasme, moedigden iedereen aan. Een WK in België voelt echt als een thuiskoers. Een perfecte manier om de zomer af te sluiten, op de prachtige Entity Venture met een 56e plaats in Leuven.”
