Anno 2023 werd Marijke De Smedt in Veneto 6e op het WK Gravel. In Leuven nam de 53-jarige Wase sportief revanche. Ze was de allersterkste bij de 50-plussers en pakte de wereldtitel in de leeftijdsgroep 50 tot 54 jaar. Met ruim 5 minuten voorsprong! Maar ze blijft ook demonstraties uitdelen in andere disciplines. Respect!
Vanomobil
Marijke De Smedt is een late roeping. “Ik weet het, ik ben er veel te laat aan begonnen”, geeft ze toe. “Ik wilde altijd competitie doen, maar van mijn vorige partner mocht dat niet. Mijn nieuwe partner steunt me enorm in wat ik nu doe. Dat is heel belangrijk. Enkele jaren geleden begon ik mee te rijden met een wielertoeristenclub uit de buurt. De mannen in die groep vonden dat ik beter competitie deed. Zo ben ik begonnen. In mijn 1e koers zat ik meteen in de kopgroep.”
Dat moet in 2019 in Heusden geweest zijn. Ze kwam op de radar van het Multum Accountants Ladies Cycling Team en kon met dit intussen opgedoekte UCI-team topwedstrijden als de Ronde van Vlaanderen en Gent-Wevelgem rijden. Vorig jaar 2023 reed ze voor KDM-Pack, dit jaar voor Vanomobil. Voortaan beperkt ze zich tot gravel, granfondo en mountainbiken.
“Ik zou eigenlijk nog op de weg willen koersen”, beweert De Smedt. “Wedstrijden in Puivelde, Belsele en Sinaai, allemaal in eigen streek, zou ik graag meedoen. Door een reglement van Belgian Cycling mag ik enkel 1.15B-wedstrijden rijden, geen 1.15A-koersen. Als ik het goed voor heb, was er dit jaar maar 1 dergelijke B-wedstrijd in België. Jongeren mogen verschillende soorten koersen rijden. Ik als Master niet meer.”
Lange solo
Niet dat Marijke De Smedt er haar slaap voor laat. “Gravel, grandondo en mountainbike vind ik veel leuker”, benadrukt de werkneemster bij Pfizer in Puurs. “De weg is een stuk gevaarlijker. Zeker UCI-wedstrijden, die vind ik echt te gevaarlijk geworden. Los daarvan wil ik een voorbeeld zijn voor jonge meisjes. Ik wil vooral benadrukken dat ze beter niet te laat aan het wielrennen beginnen.”
Marijke De Smedt mag zich een jaar lang wereldkampioene noemen. Tussen Halle en Leuven reed ze alle andere 50-plussers gewoon naar huis. “Na een hectisch begin”, blikt ze terug. “Sommige rensters hadden reeds anderhalf uur voor de start hun fiets in het startvak gelegd. Eigenlijk mocht dat niet, had ik gelezen. Ik ben bij mijn fiets blijven staan. Wellicht heb ik daardoor wat extra adrenaline gekregen. Van bij de start gaf ik plankgas. Het was niet onbelangrijk om vooraan te starten. Want na de passage langs de vaart ging het schuin omhoog richting een modderstrook.”
“Ik reed eigenlijk constant alleen”, gaat De Smedt verder. “Ik haalde heel wat mannen in. Voortdurend reed ik van groepje naar groepje. Ik wist ook dat ik van start tot finish vol gas mocht gaan. De wedstrijd was slechts 88 km. Die afstand kan ik zeker aan. Van mij mocht het in mijn leeftijdscategorie ook 135 km zijn. Het parcours vond ik fantastisch. Overal stonden er mensen die renners en rensters in de Belgische trui fel aanmoedigden.”
EK Gravel
Zo pakte de vrouw uit Kemzeke een nieuwe titel. Dit jaar werd ze al Belgisch kampioene Gravel in Turnhout, ook nationaal én Europees kampioene op de weg. Eind augustus 2024 trok ze ook naar het WK Granfondo in het Deense Aalborg. Tegen de klok haalde ze brons, in de wegrit zilver.
“Die 2e plaats in de wegrit was een enorme ontgoocheling”, geeft de ambitieuze Wase toe. “In Aalborg raakte ik op de laatste klim alleen voorop. Mannen die een uur na ons waren gestart, kwamen op een bepaald punt ook op het parcours. Zo stoof een groep mannen mij aan 50 km/u voorbij. In die groep zat ook een vrouw. Zij kon zich laten meedrijven, wat ook mocht. Het was gevaarlijk, er was veel te veel volk. In de sprint heb ik fietsen en mensen zien vliegen. Zoveel is het mij niet waard.”
Zodat ze op dat WK Granfondo 2e werd na de Zwitserse Anita Klaiber. “Het WK Gravel was mijn hoofddoel, dat heb ik gehaald”, lacht De Smedt, die op zondag 13 oktober 2024 in het Italiaanse Asiago het EK Gravel rijdt. “Tussen Halle en Leuven kon ik op de hellende stroken het verschil maken. Op het EK zullen we veel meer hoogtemeters overbruggen. En dat heb ik het liefst.”
