WielerVerhaal tipte Yana Parthoens als een potentiële outsider voor de Ronde van Vlaanderen bij de Meisjes Nieuwelingen. Dat bleek geen verkeerde inschatting. Want ondanks haar ‘slechts’ 19e plaats reed de renster van Velopro-Alpha Motorhomes een dijk van een wedstrijd.
Van de cross naar de weg
De 15-jarige frêle jongedame uit Alken veroverde eerder dit jaar 2025 de tricolore bij de 2e jaars nieuwelingen op het Belgisch kampioenschap Cyclocross in Heusden-Zolder. Vorig jaar was ze ook al de beste nieuwelinge in de klimkoers op de citadel in Namen, waar ze 2e werd achter een juniorerenster. En enkele weken geleden won ze de Limburgse titel Tijdrijden in haar categorie. Dat ze dus over voldoende stuurkunst beschikt, tempo kan rijden en ook een stukje bergop kan fietsen, was bij de kenners dus al langer geweten. Die schatten haar vooraf dan ook niet kansloos in de nieuwelingenklassieker in de Vlaamse Ardennen.
Yana Parthoens zat attent mee in het 1e deel van het peloton toen een 1e keer de kasseien van de Karel Martelstraat en Holleweg werden aangedaan. Daar werd al de helft van het deelnemersveld overboord gekieperd. De wedstrijd zou 1 lange afvallingskoers worden. Van de 120 vertrekkers zou de finale kopgroep van 20 eigenlijk moeten beschouwd worden als ‘het overblijvende peloton’.
Op de 1e echte helling van de dag, de Achterberg, spatte het peloton helemaal uit elkaar. Parthoens, die te ver zat aan de voet van de klim, gebruikte haar klimmersbenen om op te schuiven naar de voorste gelederen. Trouwens, die Achterberg is wel een mooie ontdekking. De klim ligt parallel aan de Edelareberg, is anderhalve km lang met een beginstuk aan 13% en een heel lange uitloper aan 4,4%.
Schrik na valpartij
Ook bij de 2e doortocht op die klim liet Yana Parthoens zich aan de voet wegdrummen en moest ze bergop alle zeilen bijzetten om bij een 2e groepje te komen, waarna ze samen jacht gingen maken op de kopgroep. Nog voor de Varent smolten beide groepen samen tot een 20-tal koplopers. Al was de latere winnares, de Schotse Melanie Rowe, daar intussen uit weggereden. Op die Varent kon Parthoens haar duivels niet ontbinden, ze werd in de kant geduwd. “Ik werd constant gehinderd en weggeduwd”, doet ze haar verhaal. “Op de Varent moest ik al mijn crosscapaciteiten bovenhalen om niet ten val te komen. Ik moest even voet aan grond zetten, maar kon snel mijn plaats in de kopgroep weer innemen.”
Kwam dan de laatste, tevens zwaarste, helling van de dag: de Wolvenberg. Rowe was intussen buiten schot, maar Parthoens gooide de knuppel in het hoenderhok om de groep verder uit te dunnen. De jongste telg van de Velopro-formatie trok dermate fors door dat het achteraan kraakte en meerdere meisjes moesten afhaken. Maar blijkbaar was de rest van de groep ook murw gereden want niemand gaf thuis toen Parthoens vroeg om over te nemen. Het viel stil en de eerder gelosten keerden terug.
En dus zou er gespurt worden voor de 2e plaats. Een wolkbreuk zorgde nog voor een extra glibberig wegdek, waardoor er nog een valpartij gebeurde. Yana Parthoens voelde zich niet meer geroepen om nog mee te spurten. De schrik zat er nog een beetje in na een flinke val in Gent-Wevelgem 2 weken geleden. Het was trouwens de winnares van Gent-Wevelgem, Anna Meeusen, die de spurt regelde en ditmaal 2e werd.
Kop3
Achteraf speelde bij Yana Parthoens een mix van tevredenheid en ontgoocheling. “Ja, ik zat soms met de daver op het lijf. De meeste meisjes zijn groter en forser dan ik en ik liet me te vaak wegdrummen. Op de hellingen was ik blijkbaar 1 van de besten want daar remonteerde ik telkens tientallen rensters en kon daardoor toch terugkeren in de overblijvende kopgroep. Jammer van deze uitslag, want er zat echt meer in” aldus de nieuwelinge.
Ook papa Raf, de nuchterheid zelve, was een tevreden man. “Ze moet nog veel leren. En dit soort koersen is nog nieuw voor haar. Het is hier dat ze ervaring opbouwt. Vooral positie kiezen en die behouden is nog een dingetje. Ze zat telkens te ver op de plaatsen waar het zou gaan gebeuren. Maar de power in de benen heeft ze. Dat merkte je op de hellingen. We blijven er rustig bij. De weg is nog lang.”
Ook de ploeg koestert het jonge talent. “Yana geeft al heel jong blijk van talent, wilskracht en realiteitszin”, aldus Geert Smets, co-manager van de ploeg. “Ze moet fysiek zeker nog doorgroeien: vandaag is zij 1 van de tengerste meisjes in het pak. Wij geloven alvast in haar mogelijkheden, al willen we uiteraard niets overhaasten. Nu moet het vooral nog fun blijven en moet ze gewoon koers na koers ervaring opdoen. Een pluspunt is ook dat Yana er zelf heel kalm en bescheiden bij blijft en heel goed beseft dat dit allemaal nog maar spielerei is en moet zijn.”
Win tickets voor het Wattage Festival 2025 in Oostende!
