We schreven het al eerder: het is zeer opvallend dat er dezer dagen in Belgische kermiskoersen voor vrouwen tientallen buitenlandse rensters uit soms exotische uithoeken aan de start staan. In Bambrugge en Izegem viel ons een Tsjechische tiener op die we niet eerder in onze contreien zagen: Anna Panušová. Wat zoekt een meisje als zij in een voor haar ver en vreemd land?
Trainen en koersen op Belgische wegen
“Ik ben hier om te leren”, opent Anna Panušová. “Ik wil ervaring opdoen in het epicentrum van de koers, dat België is. In Tsjechië kan ik moeilijk beter worden. Elke wedstrijd sta je aan de start met telkens dezelfde 20 à 30 meisjes. De vrouwen elite, beloften en junioren rijden er samen. Ik moet er opboksen tegen de 2 sterke ploegen Dukla Praag en VIF, die de prijzen onder elkaar verdelen. Er zijn ook niet veel wedstrijden: naast de kleine rittenkoersen Gracia Orlova en Krasna Lipa – ook wel de Tour de Feminin genoemd – zijn er nog de Czech Cup en de nationale kampioenschappen. Maar veel meer dan dat is er niet. Deze zomer is er bijvoorbeeld slechts 1 koers. Toen ik via mijn Brilon-ploegleider, ex-crosser Tomáš Ježek, de vraag kreeg of ik zin had in een stage bij een Belgisch continentaal team, was mijn interesse meteen gewekt”, vertelt het 19-jarige talent gezwind.
Het Tsjechische Brilon-team, dat vooral op het veldrijden focust, heeft goeie contacten met het Belgische Velopro-EGS Group-Alpha Motorhomes. Die ploeg wil vooral inzetten op het opleiden en begeleiden van jonge talenten, bij voorkeur Belgische maar ook aangevuld met buitenlandse rensters. Panušová kreeg dan ook een stageplaats aangeboden. Ze mocht 6 weken logeren bij iemand uit het kader van het team, trainen op Belgische wegen en koersen rijden.
Tijdens haar eerste trainingsritten verbaasde ze zich er al over hoe anders fietsen het hier is. Vanuit Aalst trok ze via autovrije jaagpaden langs Dender en Schelde om ongestoord kilometers te malen. Een volgende rit ging langs fietsostrades naar Mechelen, want de studente Economie aan de universiteit van Pardubice wil het nuttige – trainen – combineren met het aangename: Belgische toeristische hoogtepunten meepikken. Intussen leerde ze ook al de Waalse RAVeL’s kennen. “Dat is in ieder geval al een groot verschil met de wegen in Tsjechië. Bij ons zijn er nauwelijks fietspaden, laat staan exclusieve van de weg vrijliggende fietspaden. Bovendien valt het me op dat de meeste chauffeurs hier voorrang verlenen aan fietsers. Dat is bij ons wel helemaal anders”, verraadt ze enige ironie.
Van Pardubice naar Bambrugge
Inmiddels heeft Panušová ook al 2 wedstrijden betwist. In Bambrugge wist ze niet wat haar overkwam met 150 vertrekkers. Ze was slechts even onder de indruk, want op de 1e helling schoof ze al naar de kop van het peloton. Anna weegt 52 kilo en rijdt vlot bergop. Ze bleef alert vooraan, bleef in de luwte en hoedde zich ervoor om niet overmoedig te worden. Ze eindigde dan ook moeiteloos in het peloton, waar nochtans de helft van de deelnemers voortijdig de wedstrijd had moeten staken. Niet slecht.
Eind juli was er in Izegem een U23-wedstrijd. Toch waren er bijna 90 deelnemers en op het vlakke parcours werd de snelheid erg hoog gehouden. Finaal zou er afgeklokt worden op 37,8 km/u gemiddeld en de helft van de starters zou worden gelost. Opnieuw kwam de Tsjechische nooit in de problemen, wel integendeel: ze probeerde eens mee te gaan in een ontsnapping, maar ver droeg die niet. Het was vrij duidelijk dat de koers zou beslecht worden in een massaspurt. Dat is blijkbaar nog niet haar ding, want ze eindigde 32e.
“De snelheid is hier wel merkelijk hoger dan bij ons in Tsjechië”, evalueert de belofte. “Het stelt me gerust dat ik dat blijkbaar aankan. Ik ben hier namelijk ook om mezelf te ontdekken, om te zien wat ik waard ben in het internationale peloton. Of ik ambities mag koesteren om het in het wielrennen te gaan maken. Momenteel kan ik geen concrete doelstelling plakken op mijn wielercarrière. Ik wil vooral zien tot waar mijn mogelijkheden reiken en mijn best doen. Schop ik het ooit tot prof, dan is dat mooi. Lukt het niet, dan wil ik toch kunnen zeggen dat ik er alles aan gedaan heb en geen spijt moet hebben om het te hebben geprobeerd.”
Kop3
Anna Panušová kreeg de wielermicrobe via haar vader, die op latere leeftijd de fiets ontdekte en enkele wedstrijden betwiste. Via via kwam ze bij het Brilon-team terecht, waar ook haar jongere broer en haar vriend voor uitkomt. Zonder maniakaal te zijn, neemt ze haar wielercarrière toch wel ernstig. Zo volgt ze nauwgezet de trainingsschema’s van haar trainer, Václav Ježek, een voormalig veldrijder die regelmatig in onze Belgische crossen te zien was. Hij werd bijvoorbeeld 6e in de Koppenbergcross van 2004 waardoor hij Mario De Clercq, Sven Vanthourenhout en Erwin Vervecken voor bleef. Met zo’n leermeester, haar leergierigheid en zin voor avontuur én de ervaring die ze hier opdoet, lijkt zij toch een naam om te onthouden!
