
Als carrières worden afgerekend op het aantal overwinningen in kampioenschappen, Grote Rondes en Monumenten, is Jakob Fuglsang een grote coureur. Toch fietst hij al een aantal jaren vrij anoniem rond. Officieel hing hij zijn fiets aan de haak na de Giro, maar binnenkort keert hij toch nog even terug naar de koers voor de Ronde van Denemarken. Van een zwart gat is alvast geen sprake. De Deen heeft reeds een nieuwe uitdaging gevonden.


Kruising met Belgische sportgeschiedenis
Remco Evenepoel, Joaquim Rodríguez, Laurent Jalabert en Adrie van der Poel zijn maar enkele kampioenen die net als Fuglsang 2 Monumenten op hun naam hebben staan. Bovendien voegt ‘Fuglen’ (Noors voor The Bird) daar nog een zilveren medaille op de Olympische Spelen aan toe. Je herinnert je deze vast nog wel, want het gebeurde in die bewuste wegrit in Rio, toen hij samen met winnaar Greg Van Avermaet in extremis nog naar Rafał Majka reed.
Net als de 35-jarige Majka is 2025 dus het laatste seizoen in de carrière van Fuglsang geworden. In het geval van de 40-jarige Deen kan gezegd worden dat dit geen dag te vroeg komt. Zijn laatste overwinning dateert al van 31 mei 2022, toen hij zegevierde in de Mercan’Tour Classic Alpes-Maritimes. Daarvoor moeten we al terug naar 2020, toen Fuglsang zowaar de Ronde van Lombardije op zijn naam schreef. Het was de editie van de val van Evenepoel – de wegen van de Deen en de Belgische sportgeschiedenis lijken elkaar voortdurend te kruisen.
Vandaag is het de trend om talent uit het veldrijden op te vissen, maar in de periode van Fuglsang gingen profploegen vaak kijken naar het mountainbiken. Hij stapelde daar de medailles op en brak in 2008 enigszins toevallig door op de weg door de Ronde van Denemarken op zijn naam te schrijven, als renner van het bescheiden Team Designa Køkken. Saxo Bank twijfelde niet en nam de Deen het jaar erna op in de selectie.



Steeds beter
In de jaren erna bouwde Fuglsang een mooie carrière uit als subtopper. Hij verlengde tot 2 keer toe zijn titel in de ronde van zijn thuisland en won ook rittenkoersen in Slovenië, Oostenrijk en Luxemburg. De Dauphiné van 2017 was een voorlopig hoogtepunt. Verrassend reed hij daar op de slotdag Richie Porte nog uit de leiderstrui.
Vreemd genoeg braken de beste jaren in de carrière van Fuglsang pas later aan. Hij was al 34 toen hij een wonderjaar beleefde in 2019. Dat begon met winst in de Ruta del Sol, ging over in een 2e plaats in de Strade, een 3e plaats in de Tirreno en een 4e plaats in het Baskenland. Vervolgens telde hij netjes weer af, al was zijn carrière een telraam: 3e in de Amstel, 2e in de Waalse Pijl, winst in Luik. Van de nieuwe wonderkinderen was nog geen sprake: Fuglsang versloeg in La Doyenne Davide Formolo en Maximilian Schachmann. Niet de tegenstand, maar een slippertje in de afdaling hield hem daar nog bijna van de overwinning.
Ook 2020 leverde dus nog succes op voor de Deen, maar een jaar later brokkelde zijn koninkrijk snel weer af. Hij verliet Astana voor Israel-Premier Tech, waar hij al snel in de achtergrond van het profbestaan verzeilde. Aan het einde van de Giro 2025 kondigde hij zijn afscheid van zijn team aan, om meer tijd te maken voor zijn familie en jonge renners de kans te geven. Zijn laatste wapenfeit was zijn rol als mentor van Derek Gee.



Kledingmerk
De afgelopen weken profileerde Fuglsang zich meteen als co-owner bij kledingmerk Mad.one. Daar speelde hij de afgelopen jaren al een rol met zijn inzichten en ervaringen vanuit het profpeloton. Alles wijst erop dat hij deze hobby de komende jaren nog verder uitbouwt.
Toch kwam er recent nog een laatste update omtrent de actieve carrière van Fuglsang. Daarin kondigde DCU Landshold, de Deense wielerbond, aan dat de Monumentenwinnaar in de Denmark Rundt deel zal uitmaken van de Deense ploeg. Een logisch einde, want Fuglsang is recordwinnaar van deze rittenwedstrijd, die hij als enige 3 keer won. Bovendien trekt de laatste etappe van Hobro naar Silkeborg, de woonplaats van de kampioen. Daar neemt hij waardig afscheid van de sport die hij jarenlang zo dierbaar heeft gediend.
