Mocht hij geen fietsmecanicien en manusje-van-alles zijn, dan was Jan Van Immerseel vast verhalenverteller geworden. Vraag onze fietsgids naar zijn link met de wielerwereld en je krijgt een hele wielergeschiedenis cadeau. Van de 1e wielerclub in België, over Rabobank, de eerste wielerstapjes van BORA-man Ralph Denk, tot downhilllessen met Sarah Gigante.
Rabobank
Zoals velen in de wielerwereld, komt Jan Van Immerseel uit een wielergeslacht. Zo betwistte zijn vader in de jaren ’60 de Vuelta. Laat ons nu net in Spanje zijn, waar hij ons door de streek tussen Girona en de Pyreneeën loodst.
De Antwerpenaar won ondanks een carrière vol pech zelf zijn wedstrijden, maar blonk vooral uit als wegkapitein. Het is een rol die als een rode draad door zijn 1e leven loopt: chef facteur bij Bpost en ploegleider bij Royal Antwerp Bicycle Club. Dat is de oudste wielerclub van België – nog voor er sprake was van de Belgische wielerbond. Daar deed Van Immerseel eigenlijk alles, want ook het ineensteken van de fietsen en het geregel rond de koers nam hij voor zijn rekening.
Het ontging ook Nico Verhoeven niet, tegenwoordig aan het hoofd van de Duitse crossploeg Heizomat, maar toen deel van Rabobank. “Als ploegleiders kwamen we natuurlijk vaak in contact tijdens wedstrijden, omdat we moesten samenwerken om de koers in handen te nemen. Op een dag vroeg Nico of ik een freelance mecanicien kende voor het devo-team van Rabobank”, herinnert Van Immerseel zich. “Ik dacht, waarom maak ik zelf die sprong niet? Dat kon ik perfect combineren met mijn job bij Bpost.”
Visma pakt tegenwoordig graag uit met het verhaal dat ze zichzelf in een aantal jaar tijd heruitvonden vanuit de kelder van de wielersport. Dat blijkt toch een vrije interpretatie van de realiteit. “Veel van de huidige stafleden werkten toen al bij de ploeg. Rabobank was zijn tijd ver vooruit”, stipt hij aan. “Toen al stonden alle afdelingen onder 1 koepel: de profs, het vrouwenteam en het devo-team. Alles was er door de bank perfect geregeld. We werkten er zelfs al met een sportpsycholoog.”
De vroege Ralph Denk
Van Immerseel twijfelde dan ook niet lang toen een vast plekje vrijkwam bij het devo-team doordat een mecanicien naar de profs doorstroomde. “Voor mij een perfecte rol, want ik had helemaal niet de ambitie om bij de profs te werken. Ik vind het veel leuker om iets bij te brengen aan die jonge gasten.”
Helaas kregen we na een aantal jaren de dopinghistorie en trok Rabobank zijn sponsorgeld terug, waardoor het devo-team werd opgedoekt. “Ik voelde me geweldig in de structuur van het team. Men hechtte veel belang aan de stafleden, want ze beseften dat die de basis van een ploeg vormen. De samenhorigheid onder de staf was enorm groot.”
Hij besloot daarom om zich nooit meer vast aan een ploeg te binden, een keuze die hij zich nooit beklaagd heeft. Op een dag kreeg hij de vraag om 2 wedstrijden als mecanicien mee te draaien met NetApp, het team van de toen nog onbekende Ralph Denk. “Dat was echt in zijn begindagen. Ik trok mijn ogen open, want de chaos was groot. Een sterk contrast met wat ik van Rabobank kende. Als je dan nu ziet waar Denk staat met Red Bull-BORA-hansgrohe.…”
Downhilllessen met Sarah Gigante
Voor hij met zijn vrouw en schoonfamilie een B&B nabij Girona begon, was de Antwerpse veelkunner aan de slag als bikefitter. Zijn laatste opdracht deed hij voor de vrouwenploeg van Uno-X – dat bijzonder interessante verhaal over de uitdagingen van zadelpositionering bij vrouwen brengen we later.
Vandaag de dag werkt Van Immerseel als freelance mecano bij Soudal Quick-Step, waarmee hij de recente Vuelta meedraaide. Daar vindt hij de sfeer van de Rabobank-tijd terug onder de staf, meteen de reden waarom hij zo gehecht is aan de ploeg. Als je hem iets vraagt, dan weet je dat hij dat goed zal doen. Daarom kreeg hij na vorig seizoen de vraag van ploegleider Stijn Steels of hij Sarah Gigante daaltraining wou geven.
“Zij woont ook in de buurt van Girona, daarom kwam Stijn bij mij uit. We zijn toen voor het seizoen 2025 de bergen ingetrokken. Ze deed eigenlijk zo goed als alles verkeerd, maar op het einde van die dag had ze al een enorme progressie gemaakt”, herinnert hij zich. “Het was de bedoeling dat ze na haar periode in Australië nog een paar keer langs zou komen, maar jammer genoeg raakte ze dan geblesseerd, waardoor het er niet van kwam.”
De harde commentaren op haar daalvaardigheid doen Van Immerseel pijn. En geef toe: wie het luidst riep, zou bergaf wellicht meteen gelost worden door de Australische. De B&B-uitbater kijkt echter met vertrouwen vooruit. “Sarah is een geweldige klimster die hoog mag mikken.”
