Regelmatig wordt gezegd dat het wielerseizoen midden oktober ten einde loopt. Dat geldt echter niet voor het Amerikaanse circuit. Momenteel wordt daar met de Vuelta Ciclista Internacional a Costa Rica de laatste UCI-wedstrijd (niveau 2.2) van het seizoen 2025 betwist. Met het Nederlandse Universe Cycling Team en het Belgische Team Flanders zijn er zelfs ettelijke jongens uit de Lage Landen actief. Zij trekken vrijdag over de iconische Cerro de la Muerte, een helling van 45,1 km aan 5,8%.
Noël Truyers
De Ronde van Costa Rica, zoals deze wielerwedstrijd vrij vertaald kan worden, staat al sinds 1965 op de agenda. In het prachtige land van de luiaard, van ‘Pura Vida’ (wat niet alleen het motto van het land is, maar ook een zinnetje dat je in elke context kunt gebruiken) en van de zipline kan de organisatie natuurlijk prachtige parcoursen uittekenen. Gezien de relatieve welvaart in het land is dit de rittenkoers uit de regio Midden-Amerika die het meeste potentieel heeft om op een dag uit te groeien tot een grotere wedstrijd op de kalender.
Hoewel het op de erelijst zoeken is naar namen die een belletje doen rinkelen, wordt de rittenkoers in de Lage Landen toch netjes opgevolgd. Uit gebrek aan andere wielerwedstrijden maar ook omwille van de Nederlanders en Belgen aan de start. Aan Belgische zijde is er het Team Flanders van gewezen wielerjournalist Noël Truyers, terwijl het befaamde Universe Cycling Team zorgt voor de Nederlandse vertegenwoordiging.
Na 6 etappes en een aantal gesneuvelde Europeanen staat Luis Daniel Oses aan de leiding in het klassement. Voor de 24-jarige thuisrenner en titelverdediger zou het een opstapje kunnen zijn richting een Europees programma. Hij zou de leemte opvullen die Andrey Amador heeft achtergelaten nadat die een jaar geleden de fiets aan de haak hing. Dat pensioen ging bijna geruisloos voorbij, omdat hij al maanden niet meer op niveau fietste na een aanrijding met een vrachtwagen.
Cerro de la Muerte
In de 5e etappe van deze editie trokken de renners van La Sabana naar Pérez Zeledón. Daarin ging het een 1e keer over de Cerro de la Muerte. De etappe was 126,5 km lang en de eerste 80 kilometer liepen stelselmatig bergop. Uiteindelijk reden de renners ook over de helling van 1e categorie die de naam Cerro de la Muerte draagt. Al waren ze in de praktijk al kilometers lang in trapjes omhoog aan het rijden.
Vrijdag wordt het allemaal nog straffer, want dan starten de renners in Pérez Zeledón en rijden ze de helling omgekeerd omhoog. Dat betekent dat ze de Cerro de la Muerte langs de zwaarste kant beklimmen. Deze helling krijgt meer dan terecht het plakkaat hors catégorie, al liggen de bergpunten al na 38,8 km klimmen aan 6%, in La Georgina. Toch gaan de renners nog bijna 300 meter hoger, zonder extra bergpunten als beloning.
De top van de Cerro ligt dus op 3.326 meter. Wie ooit spreekt over de ijle lucht op de Col du Galibier heeft nog niets gezien, want waar de Franse Alpencol tot 2.646 meter gaat, loopt de Cerro nog honderden meters hoger. Daarmee is deze ‘Mountain of Death’ (Engelse vertaling) of Helling des Doods het hoogste punt van de Panamerikaanse snelweg. De prachtige naam dankt de klim aan de tijdsduur die ruiters te paard nodig hadden om vanuit de Central Valley naar boven te gaan (3 à 4 dagen). Op de top werden ze vaak ook nog getrakteerd op vriestemperaturen en regenval. Tegenwoordig zijn het geen ruiters, maar hikers en wielrenners die van de beklimming een erezaak maken.
300 Watt
De beklimming is ook terug te vinden op Strava, waar de cijfers nogmaals worden bevestigd: 45,69 km lang, 2.509 meter hoogteverschil met de top op 3.202 meter (gemiddeld goed voor 5,4%). Ene Joseph Chavarría reed er in de Vuelta a Costa Rica van 2015 als snelste ooit naar boven. Daarvoor moest de Costa Ricaan net geen 2 uur lang (1’59’23) 306 Watt trappen, al had hij met een gemiddelde hartslag van 153 slagen per minuut nog enige overschot. Vorig jaar deed het peloton er zo’n 3 minuten langer over. Conclusies mag je eventueel zelf trekken.
Of er een dag komt waarop de absolute wereldsterren dergelijke beklimmingen in exotische rittenkoersen als deze Ronde van Costa Rica zullen betwisten, valt nog af te wachten. Voorlopig zijn we dus grotendeels aangewezen op verhalen van zij die het live hebben meegemaakt. Denk maar aan Cas Hermans, een 19-jarige uit het Limburgse Wimmertingen, die in de 6e etappe van de wedstrijd 9e werd. Vorig jaar 2024 won hij grote wedstrijden als junior, het is eens wat anders. Als hij de Helling des Doods maar overleeft.
