2 keer een 11e plaats in een week tijd, in het Circuit Franco-Belge en de MuurClassic Geraardsbergen. Voor Elias Maris van Team Flanders-Baloise voelen ze als een verademing na een voorjaar dat in het water viel. De 26-jarige renner uit Oelegem is op de terugweg, maar de carrière van de Oost-Vlaming leest als een verhaal van vallen en opstaan. “Over mijn toekomst in de koers lig ik niet wakker.”
Mallorca
Zijn recente ereplaatsen betekenen wel iets voor Elias Maris. Ze zijn de bevestiging van zijn stijgende vormcurve na een moeilijke periode. “De vorm is inderdaad beter”, vertelt Maris. “Het zijn ook wel puzzelstukken die samenvallen. Het voorjaar is niet zo denderend geweest. Ik had een goede winter, maar door een Covid-infectie ben ik eigenlijk lange tijd op de sukkel geweest. het duurde langer dan verhoopt om terug een fatsoenlijk niveau te halen.”
Die besmetting dateert al van januari, net voor de wedstrijden op Mallorca. “Toen liep het eigenlijk voor geen meter. Een bloedonderzoek toonde heel hoge antistoffen aan, wat bewees dat ik die besmetting ergens voor Mallorca al had opgedaan. Het heeft gewoon heel lang geduurd om er terug te staan. Maar nu ben ik er blijkbaar aan het doorkomen.” De ambitie reikt echter nog iets verder. “Ik denk dat ik zeker op mijn oude niveau zit, maar dat er moet normaal gezien nog wel een stukje bij.”
De recente wedstrijden speelden wel in zijn voordeel. Circuit Franco-Belge en de MuurClassic zijn lastige eendagskoersen die hem op het lijf geschreven zijn. “Het zijn pittigere wedstrijden. Zonder extreem lange klimmen, want die liggen mij ook niet. Dit zijn koersen waar ik mijn kwaliteiten kan tonen. Als die samen met de goeie vorm komen, dan kan ik laten zien dat ik als coureur mijn mannetje kan staan op dit niveau.”
Grégoire en Alaphilippe
Maris is intussen aan zijn 4e seizoen bij Team Flanders-Baloise bezig. “Ik had misschien een iets betere evolutie verhoopt toen ik aan het avontuur begon”, bekent hij eerlijk. “Maar af en toe heb ik ook gewoon wat tegenslag gehad.” Die Covid-infectie is daar een voorbeeld van, maar ook de voorbije jaren was het soms lastig voor de Antwerpenaar. De pech stapelde zich op, met soms zware fysieke gevolgen.
“Vorig jaar heb ik in 1 jaar tijd 7 botten gebroken”, zegt hij zonder verpinken. “Een valpartij met een sleutelbeen, schouderblad en 4 ribben gebroken. En in een andere valpartij brak ik een nekwervel. Die zware blessures kwamen telkens op cruciale momenten in het seizoen. Dat zijn zaken die er natuurlijk voor zorgen dat je evolutie een beetje wordt tegengehouden en dat je je ook niet altijd ten volle kunt bewijzen. Zeker als dat op een slecht moment komt, zoals in het voorjaar. Dat is best vervelend, omdat dat ook een beetje het moment is om je te tonen aan grotere ploegen.”
Toch blijven ze bij Flanders-Baloise in hem geloven. De reden daarvoor zijn de flitsen van talent die hij met de regelmaat van de klok laat zien. “Af en toe laat ik zien dat er iets in mij zit”, verklaart hij. Recente voorbeelden zijn er genoeg. Naast de twee 11e plaatsen was er een 4e plaats in een etappe van de Ronde van Hongarije. “Vorig jaar werd ik ook 5e in een pittige aankomst in de Tour of Britain, met toch wel grote namen als Grégoire en Alaphilippe net voor mij. In de koersen die mij liggen, kan ik echt heel goed zijn. Ik moet gewoon proberen om daar meer constante in te vinden.”
Kinesitherapie
Die zoektocht naar stabiliteit is een rode draad. Ziekte en blessures vermijden is de 1e stap naar een constanter prestatieniveau. Daar moet je natuurlijk ook wat geluk mee hebben. Ook Maris heeft niet altijd alles in de hand. Zijn focus ligt nu op de komende wedstrijden, maar een groot vraagteken hangt boven de toekomst. Niet alleen die van Maris, maar die van de hele ploeg.
“Het is moeilijk in te schatten of ik volgend jaar nog bij de ploeg kan rijden, aangezien het ook nog niet zeker is dat de ploeg doorgaat volgend jaar”, klinkt het openhartig. Die onduidelijkheid weegt op de rennersgroep. “Het is heel onduidelijk, nu nog altijd. Zolang er niks officieel geweten is, zal de ploeg daar ook niet over communiceren. Wij weten zelf ook niks meer.” Toch levert het hem persoonlijk geen stress op. Maris heeft een plan B. “Ik sta ook open voor andere dingen in het leven. Er is meer dan wielrennen alleen.”
Dat alternatief is zijn studie kinesitherapie. “Ik zou mijn studie volledig verder zetten.” Een eigen praktijk is een verre droom, maar de basis is er. Voorlopig ligt de focus echter op de fiets. De komende weken staan een de profkermiskoers in Ruddervoorde en het Belgisch kampioenschap op de planning. Vooral naar dat BK kijkt hij uit. “Dat is dicht bij mijn thuis, want we passeren ook door Oelegem, waar ik woon. Dat is op zich wel iets waar ik naar uitkijk.” Daarna volgt een zomerstop van 6 weken. En wat daarna komt, is nog onzeker. Net als de rest van zijn toekomst.
