Oud-wielerprof Udo Bölts heeft in Houffalize de Europese titel in het gravel veroverd (60-65). De Duitser, voormalig meesterknecht en onlosmakelijk verbonden met zijn legendarische uitspraak richting ploegmaat Jan Ullrich in 1997, toonde dat hij het winnen nog lang niet verleerd is. Het was nochtans een verrassende overstap naar het gravelracen. Als beheerder van een 350 km lang MTB-netwerk doet Bölts vooral aan mountainbiken.
Technische bagage
Bölts, tussen 1991 en 2002 onder contract bij het roemrijke Team Telekom, steekt zijn enthousiasme over zijn allereerste Europese sterrentrui niet onder stoelen of banken. “Dit is inderdaad mijn 1e sterrentrui en tevens het allereerste Europees kampioenschap waaraan ik deelneem”, lacht hij. “Ik heb hier vorig jaar de Houffa Gravel gereden (en gewonnen, red) en vond het parcours erg leuk. Het is technisch en goed georganiseerd. Ik zei direct dat ik terug zou komen als ik me kon kwalificeren.”
Zijn ruime ervaring in het mountainbiken speelde een cruciale rol op de onverharde stroken rondom Houffalize. “Dat is iets waar ik door het mountainbiken een voordeel heb qua vaardigheden, ja. Gravelen leunt op sommige delen erg dicht aan bij het mountainbiken. Je moet een goed gevoel hebben voor de fiets. Het draait niet om pure kracht, maar om de manier waarop je snelheid meeneemt over obstakels.”
De loodzware beklimming van de Côte de Saint-Roch zorgde in de beginfase van de koers voor een lastig moment. “Ik zat bij het opdraaien van die helling iets te ver naar achteren in het peloton. Ik zag plots een Engelsman versnellen en moest hem zien bij te benen. Ik probeerde in 1e instantie met hem mee te blijven om de schade te beperken. Na die 1e klim moest ik echt even recupereren.”
De juiste lijnen
De overstap naar het offroad kwam er voor de voormalige wegrenner vooral voor de veiligheid. “2 jaar geleden werd het WK in België georganiseerd en toen dacht ik dat ik gewoon moest proberen om me daarvoor te kwalificeren. Ik kreeg een gravelfiets, reed de qualifier in Aachen en ging daarna naar het WK. Veel voormalig wegrenners zijn hier enthousiast over, omdat de openbare weg tegenwoordig veel te gevaarlijk is door het drukke verkeer.”
Sinds het einde van zijn profcarrière heeft de Duitser niet stilgezeten en blijft hij zijn lichaam sportief uitdagen. “Ik heb na mijn loopbaan bijna 10 jaar hardgelopen, waarbij ik meerdere marathons deed en lokaal kampioen werd. Daarna nam een vriend me mee naar de Cape Epic en zo rolde ik in de offroad sporten. Ik ben altijd blijven sporten om gezond te blijven. Ik zwem 1 keer per week, ga 2 keer lopen en 4 keer fietsen.”
Maar koersen voor resultaten lijkt hem weinig te interesseren. “Als ik tegenwoordig start, denk ik niet meer na over mijn uiteindelijke plek. In het gravelen en mountainbiken moet je jezelf afhankelijk maken van de koerssituatie en de weersomstandigheden. Vaak ligt er modder of los zand op het parcours. Dat is wat me fascineert, want je moet voortdurend de beste lijn zien te vinden.”
Duitse bossen
Zijn uitspraak ‘Quäl dich, du Sau’ (vrij vertaald: ‘Pijnig jezelf, jij varken’) uit de Tour de France blijft hem achtervolgen, al richt hij zijn pijlen nu op nieuwe doelen. “Dat is inderdaad de befaamde zin gericht aan Jan Ullrich, toen hij het in de laatste etappes van 1997 erg moeilijk had”, kan hij er nog eens hartelijk om lachen. “Het is leuk dat de mensen zich dat herinneren.”
“Voor volgend jaar moet ik kijken wat ik doe. Ik wil nu het WK Mountainbike Marathon rijden in Italië en volgend jaar de Cape Epic. Voor het WK Gravel in Australië moet ik passen. Dat is iets te ver weg en te duur voor mij. Ik kijk rustig naar de toekomst en neem de dingen zoals ze op mijn pad komen. Gezond blijven is momenteel het belangrijkste. Ik geniet van de sport en hoef mezelf niet meer te bewijzen.”
In zijn dagelijks leven bevindt de Duitser zich minstens zo vaak in de vrije natuur als tijdens zijn trainingsritten. “Ik ben zelfstandig werkzaam in het bos rondom Kaiserslautern, waar ik verantwoordelijk ben voor de toeristische infrastructuur. Ik onderhoud daar 350 km aan mountainbikeroutes en 250 kilometer aan wandelpaden. Het zijn geen nieuw aangelegde paden maar oude routes, vergelijkbaar met de ondergrond in Houffalize. Ik zorg ervoor dat ze in perfecte staat blijven.”
