Na 6 dagen Tour hebben we 6 grote namen als winnaar gehad. We bewonderden Van Aert, genoten van Alaphilippe en leefden mee met Lotto Soudal. Toch blijft bij velen een dubbel gevoel achter. Mag het misschien toch net iets meer zijn?
De saaiheid van de 1e week doorbreken, dat was de missie van parcoursbouwer Thierry Gouvenou en zijn team. Met een start in Nice en heel wat hellingen in de 1e week werden de goede voornemens ingelost. Alleen: de renners willen niet mee.
In de openingsetappe zorgde het slechte weer voor een neutralisatie, een dag later was er zonder Alaphilippe wellicht gesprint om de rit en het geel. De sprintzeges van Ewan en Van Aert waren beklijvend, alles daarvoor in die etappe niet het vermelden waard. Met als absoluut dieptepunt de woensdagetappe waarin niet eens een vluchter ten aanval trok. Richting Orcières-Merlette maakte Roglic een statement, met alle anderen in zijn wiel. Op Mont Aigoual was er zelfs geen statement nodig. Pokerface op alle gezichten.
Muis…
Zo heeft de openingsfase van de Tour – behalve 6 mooie winnaars – een muis gebaard. Nog 20 renners kunnen de Ronde van Frankrijk winnen, grote favorieten zijn vooralsnog niet gesneuveld. Het verhoopte vuurwerk is uitgebleven. Jumbo-Visma en INEOS controleren en de rest volgt.
Op zich is het niet erg dat de favorieten in de openingsweek nog niet al hun kaarten op tafel gooien, maar de komende dagen dreigt de Tour wel in een impasse te belanden. Vrijdag is er opnieuw een vlakke etappe, weliswaar met waaieralarm, maar hoe vaak komt dat er écht van? Naar Loudenvielle en Laruns (zaterdag en zondag) liggen er wel tal van zware hellingen, maar er is altijd nog een afdaling. De laatste dagen hebben ons geleerd dat renners niet geneigd zijn om snel een pijl te verschieten.
Oplossingen?
Kijken we even verder, lijkt het erop dat pas op 11 september een 1e afspraak tussen de favorieten volgt. Op de Puy Mary Cantal is het zo stijl dat niemand zich nog kan verschuilen. Vanaf dan zal het verschil gemaakt worden. Op de voorlaatste dag is er echter ook weer die verdomde tijdrit richting La Planche des Belles Filles, dus vermoedelijk gaan renners snel op spaarstand.
En zo blijft de Tour in hetzelfde sukkelstraatje als de laatste jaren. De openingsweek brengt niet het spektakel dat er in Italië en Spanje wel geregeld is. De schrik op een counter lijkt in Frankrijk toch altijd groter dan in de ‘kleinere’ rondes. Zijn er oplossingen voor handen? Misschien een kasseienrit in de regio van Roubaix of waaieretappe door Zeeland? Misschien een ploegentijdrit of lange, vlakke tijdrit om de sleur te doorbreken? Een moeilijke denkoefening voor de organisatie, maar wel eentje die onvermijdelijk gemaakt zal moeten worden.
En ondertussen hopen wij dat Thomas De Gendt de komende dagen toch eens een solo opzet. Dan is het immers altijd genieten.
